Toespraak Peter Mertens op het afscheidspiket

DSCN4744Beste vriendinnen, vrienden en kameraden,

Dit piket is een waardig afscheid voor Luk, een revolutionair en vakbondsman in hart en nieren. Zijn pensioen is verdiend, dik verdiend. Maar niemand die gelooft dat het hier stopt. Natuurlijk niet. Luk ademt engagement, dat zit in zijn DNA. Hij voert al acties sinds hij 18 is, en is dat blijven doen. Onder jongeren (hij startte in de woelige zeventiger jaren de ‘Kommunistische Jeugdbond’), onder bouwvakkers (hij werd delegee in de bouw), onder cultuurscheppers, noem maar op. Daar waar Luk komt, wordt er georganiseerd, wordt er gesensibiliseerd, wordt er gemobiliseerd.

Ik ken Luk al een hele tijd. Het is aangenaam om met hem te mogen werken. Luk is niet in vakskes te vangen, en maar goed ook, maar ik zou hem wel graag typeren in 6 woorden:

Optimist

Ogen. Ogen zeggen veel. En bij Luk nog meer. Kijk alle foto’s na, al die mooie foto’s op de sociale media van ACOD VRT, op Hart boven Hard, en elders. Luk heeft sprankelende ogen. Altijd. Er is geen dofheid. En dat komt, zo denk ik, omdat Luk een optimist is. Een bijzonder soort optimist. Een delende optimist. Wanneer iedereen het wat moeilijk heeft, blijft Luk enthousiast de anderen meetrekken. Zonder perspectief is de wereld plat. Zonder perspectief vallen mensen plat, dat heeft iedereen wel al eens ervaren. En dan mogen we blij zijn dat er perspectief-brengers zijn, zoals Luk. Dat is heel erg waardevol.

Activeerder

Het beste in de mensen ontdekken en dat naar boven laten komen, dat is het talent van een ‘activeerder’. Of het nu studenten, jongeren bouwvakkers, cultuurwerkers of vakbonders zijn, Luk slaagt erin ze actief te maken. Je kan zijn enthousiasme niet weigeren: “Jawel, gij kunt dat wel”. Dat komt voort uit zijn visie. De wereld veranderen is geen taak van helden of van enkelingen. Het is een taak van de hele werkende klasse. En dus slaagt Luk erin bijna iedereen op één of andere manier te laten bijdragen aan de strijd voor een betere wereld.

Anti-racist

Wie bekrompen is van visie, kan niet ruim van geest zijn. Luk is ruim van geest, hij zet de vensters van het debat open. Als jonge gast bezocht ik lang geleden een tentoonstelling. ‘Wit over zwart’. Dat was de titel. Wit over Zwart ging over de band tussen racisme en kolonialisme, een pedagogische tentoonstelling die vele jongeren inzicht bracht. Achter die tentoonstelling? Luk Vandenhoeck, als mede-oprichter van School zonder Racisme. Hij was betrokken bij de concerten van ‘Rock Against Racism’. En onlangs organiseerde hij samen met veel van jullie de “Workers Walk for Refugees” in het kader van de Warmste Week.

Sportieveling

“Volharden is geen lange race. Volharden, dat zijn vele kleine races, de ene na de andere.”, zo klinkt de volkswijsheid. Vele kleine races, de ene na de andere. Basket op de openbare omroep. Actieve speler, en later ook voorzitter. Met wedstrijden tegen beroepspolitici, en een rits contacten als gevolg. Een reeks races, ook letterlijk: met de jaarlijkse Run/Bike/Walk for Life als combinatie van sport en engagement. “Sport moet je slim doen”, aldus Luk. Dat betekent dat je pas op het einde van een dagfietstocht een pintje drinkt, zo’n 10 kilometer van de aankomst. En niet voordien, “anders komt de man met de hamer”. De hamer, die is hij tegen gekomen, maar ook dat is volharden 😉

Denkende doener

“De filosofen hebben de wereld tot dusver slechts geïnterpreteerd; nu komt het erop aan haar te veranderen.”, zei Karl Marx in zijn stellingen over Feuerbach. Denkers moeten doen en doeners moeten denken. Luk is een denkende doener. Woord en daad koppelen, dat doen vrouwen en mannen uit één stuk. Luk komt uit de bouw en is blijven bouwen. Een creatieve bouwer, zonder routine. Een bouwer van de grote tafel van Hart Boven Hard, van concerten, van loopwedstrijden, tentoonstellingen, stakingspiketten, en veel meer. Maar ook een bruggenbouwer, bruggen tussen verschillende milieus: vakbonden, kunstenaars, intellectuelen, en jongeren. Allemaal vanuit die grotere emancipatievisie.

Hart op de tong

Tot slot: Luk zegt zijn gedacht, je hoeft het niet eens te zijn, maar je weet wat je aan hem hebt. Natuurlijk beheerst Luk de kunst van de tactiek, zoals elke syndicalist dat moet kunnen. Maar nogmaals: je weet wat je aan hem hebt, er is geen dubbele bodem. Je kan van mening verschillen, en even goeie vrienden of kameraden blijven, ook dat is een kunst. Luk heeft het hart op de tong, en praat met iedereen. Weliswaar: op zijn manier, want ge kunt het manneke uit Antwerpen halen maar niet het Antwerps uit het manneke.
Ik zou nog zo veel meer over Luk kunnen vertellen, maar zijn verhaal is hier niet ten einde. We zullen het samen verder vertellen, met iedereen die hier aanwezig is.

Ik ben fier partijgenoot te zijn van Luk,

Dikke proficiat makker, met je welverdiend pensioen! Proficiat ook Wies, Michelle en Joke, jullie gaan dat goed doen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s